Red Bull-top kleurt steeds Franser na vertrek van oude machtsblokken

De Oostenrijkse renstal heeft de komst van een nieuwe Fransman eerder deze maand aangekondigd. Lagrue zal de opvolger worden van voormalig topadviseur Helmut Marko als talentscout en zich bezighouden met het aanstellen van de Red Bull-talenten van de toekomst. Daarnaast treedt hij toe tot het Leadership Team van de renstal en rapporteert hij rechtstreeks aan Mekies. Daarmee krijgt de Fransman een bredere rol dan alleen het begeleiden en selecteren van jong talent.

Op korte termijn zal daar overigens nog weinig van te merken zijn. Lagrue moet eerst zijn gardening leave bij Mercedes uitzitten en kan daardoor pas later, in 2027, daadwerkelijk aan de slag. Zijn invloed op de eerste keuzes na het vertrek van Marko zal daardoor beperkt zijn. Pas richting 2028 wordt waarschijnlijk duidelijker hoe hij het juniorprogramma naar zijn hand zet.

Zijn komst past echter wel in een bredere ontwikkeling binnen Red Bull. Mekies heeft als teambaas en CEO de dagelijkse leiding over de Formule 1-organisatie, terwijl landgenoot Waché verantwoordelijk is voor de technische koers. Met Lagrue komt daar straks opnieuw een Fransman op een invloedrijke positie bij. Dat betekent niet automatisch dat er sprake is van een bewust Franse koers, maar de samenstelling van de top van Red Bull is in korte tijd wel duidelijk veranderd.

In de afgelopen jaren draaide de macht binnen Red Bull grofweg om twee kampen: aan de ene kant stond de 'Britse Formule 1-organisatie' in Milton Keynes, aangevoerd door Christian Horner. Aan de andere kant stonden de Oostenrijkers, waarbij Marko een enorme invloed had op de coureurs en het motorsportprogramma, en hij tevens nauw verbonden was met oprichter Dietrich Mateschitz, zijn zoon en Red Bull-CEO Oliver Mintzlaff.

Na het overlijden werden die verhoudingen ingewikkelder. Vooral in 2024 kwamen de interne spanningen naar buiten en werd er overal in de paddock gesproken over een machtsstrijd tussen Horners Britse kamp en de leiding van Red Bull GmbH, waarbij er ook vaak genoeg werd gepraat over Marko die lijnrecht tegenover Horner zou staan bij bepaalde beslissingen. Het is duidelijk dat dat tijdperk voorbij was, vooral toen Horner op 9 juli 2025 Red Bull moest verlaten.

Zo'n acht maanden geleden nam Marko ook afscheid van Red Bull. Met hen werd het lijstje met vertrokken Red Bull-sleutelfiguren binnen een korte tijd flink aangevuld. Daarmee verdwenen binnen zes maanden de twee personen die de sportieve organisatie ruim twintig jaar voor een groot deel hadden bepaald. Hun opvolgers zorgen voor een compleet andere verdeling. Is er nu sprake van een 'Franse kant' van Red Bull en een 'Oostenrijkse kant'?

Dat Red Bull 'Franser' wordt, hoeft vanzelfsprekend niets te betekenen voor de koers van het team. Toch kan het voor de samenwerking een rol spelen dat Mekies, Waché en straks Lagrue een vergelijkbare achtergrond hebben. Dat geldt zeker voor Mekies en Lagrue. De twee kennen elkaar al langer en Red Bull wees bij de aankondiging van Lagrue op hun bestaande relatie en gedeelde visie. Dat betekent niet automatisch dat zij overal hetzelfde over denken, maar het kan wel helpen wanneer belangrijke personen binnen een organisatie elkaar al begrijpen en weten wat ze van elkaar kunnen verwachten.

Met Waché komt daar nog een derde Fransman bij. Zijn rol is uiteraard heel anders dan die van Mekies en Lagrue, maar gezamenlijk bestrijken ze straks wel drie belangrijke onderdelen van Red Bull: de dagelijkse leiding van het Formule 1-team, de technische afdeling en het juniorprogramma. Het is denkbaar dat een zekere overeenkomst in werkethiek of manier van communiceren daarbij helpt, al valt moeilijk vast te stellen in hoeverre hun Franse achtergrond daar daadwerkelijk een rol in speelt.

De Oostenrijkse bedrijfstop blijft een belangrijke factor binnen Red Bull, maar aan de Formule 1-kant krijgen Franse kopstukken steeds meer verantwoordelijkheid. Daarmee verschuift de oude verhouding tussen Oostenrijkers en Britten in zekere zin naar een nieuwe balans tussen de Oostenrijkse eigenaren en een steeds Franser gekleurde leiding van het raceteam. Of die Franse as daadwerkelijk zo sterk wordt als ze op papier lijkt, moet de komende jaren blijken.