De FIA heeft bekendgemaakt dat de coureurs tijdens de Grand Prix van Bahrein in Maleisië op vier plekken gebruik kunnen maken van actieve aerodynamica. Voor de teams wordt het op Sepang belangrijk om de elektrische energie goed te verdelen over de lange rechte stukken van het circuit.
De
Formule 1 keert dit weekend voor het eerst sinds 2017 terug naar Maleisië, waar de Grand Prix van Bahrein wordt verreden. De coureurs kennen Sepang daardoor vooral van een generatie auto’s met andere motoren, banden en aerodynamica. Voor de teams wordt het tijdens de trainingen zoeken naar de juiste afstelling voor de combinatie van snelle bochten en lange rechte stukken.
Bij die voorbereiding speelt tegenwoordig ook de actieve aerodynamica een rol. In de zogenoemde Straight Mode (SM) veranderen de beweegbare delen van de voor- en achtervleugel van positie om de luchtweerstand te verminderen. Daarmee heeft de auto op de rechte stukken minder energie nodig om snelheid te maken en vast te houden.
Vier SM-zones op Sepang
De gepubliceerde indeling bevat een zone op het start-finishrechte stuk richting bocht 1. Daarnaast zijn zones ingetekend tussen bocht 3 en bocht 4, tussen bocht 8 en bocht 9 en op het achterste rechte stuk, dat van bocht 14 naar bocht 15 loopt. Daarmee liggen twee zones op de lange rechte stukken die door de laatste haarspeld met elkaar worden verbonden. De andere twee bevinden zich op kortere gedeelten van het circuit, waar de coureurs eveneens kunnen profiteren van een lagere luchtweerstand.
In totaal vier Straight Mode-zones voor het Sepang International Circuit - Bron: FIA
Vier zones betekenen echter niet dat een achtervolger vier keer per ronde een voordeel krijgt ten opzichte van zijn voorganger. Straight Mode is beschikbaar ongeacht de afstand tot een andere auto. Ook de coureur die zijn positie verdedigt, kan daar dus gebruik van maken. Dat verschilt van de werking van DRS tijdens de races in voorgaande seizoenen.
Inhalen vraagt om meer dan 'open vleugels'
De extra ondersteuning bij een inhaalpoging komt dit seizoen zoals bekend van de Overtake Mode. Daarmee kan een coureur die aan de voorwaarden voldoet extra elektrische energie inzetten. Het onderscheid is belangrijk: de beweegbare vleugels verminderen de luchtweerstand, terwijl Overtake Mode de achtervolger helpt met de elektrische aandrijving.
Op basis van de lay-out liggen de meest logische aanvalsmogelijkheden bij de remzones voor bocht 15 en bocht 1. Daar komen de coureurs na een lang recht stuk aan bij een langzame bocht. Een goede uitgang van bocht 14 helpt om de eerste aanval voor te bereiden; de acceleratie uit bocht 15 bepaalt vervolgens hoe sterk een coureur op het start-finishrechte stuk staat.
Die opeenvolging kan ook mogelijkheden bieden voor een tegenaanval. Wie voor de laatste haarspeld wordt gepasseerd, heeft kort daarna opnieuw een lang recht stuk voor zich. Of terugslaan lukt, hangt onder meer af van de uitgang van de bocht en de beschikbare elektrische ondersteuning. Dit zijn verwachtingen op basis van het circuit, geen garantie dat inhalen eenvoudig wordt.
Onbekenden voor Verstappen en Red Bull
In
onze eerdere analyse over Verstappen en Red Bull Racing op Sepang kwam de energieverdeling al naar voren als een belangrijke uitdaging. Voor Red Bull moeten de vrijdagtrainingen vooral duidelijk maken hoe de simulaties zich vertalen naar de baan. Zoals in onze eerdere analyse over het gebrek aan houvast op Sepang beschreven, ontbreken recente
F1-data om op terug te vallen. De vastgelegde aerozones helpen bij de voorbereiding, maar hoeveel energie Verstappen daadwerkelijk nodig heeft, moet in de praktijk blijken.