Verstappen treft in Maleisië circuit waar Red Bull nauwelijks houvast heeft: dit zijn de vraagtekens

Negen jaar na het laatste Formule 1-weekend opent Sepang opnieuw de deuren, ditmaal voor de Grand Prix van Bahrein in Maleisië. De twee lange rechte stukken en de vloeiende bochtencombinaties zijn herkenbaar. De auto’s waarmee Verstappen en zijn concurrenten die moeten bedwingen, verschillen echter sterk van de generatie die hier in 2017 reed.

Vanwege het gat van negen jaar, een gebrek aan data en de nieuwe regels zal de vrijdag in Maleisië erg belangrijk worden. Data van de laatste keer dat de Formule 1 op Sepang reed zijn relevant, maar de kanttekening luidt natuurlijk dat een voorspelling van de rondetijden van Verstappen behoorlijk koffiedik kijen wordt. Hoe dan ook kunnen we op basis van telemetrie, circuitgegevens en kunstmatige intelligentie een richtlijn voorspellen.

Verstappens snelste kwalificatieronde uit 2017 op Sepang bedroeg 1:30.541. Zijn persoonlijke snelste raceronde was dat weekend een 1:34.467. Die tijden vormen het historische vertrekpunt voor de bijbehorende graphic, maar laten zich zoals genoemd niet rechtstreeks vertalen naar 2026. Uit onze vergelijking van de veertien circuits die tot en met Baku zowel dit jaar als vorig jaar zijn bezocht, blijkt dat de snelste kwalificatieronde gemiddeld 3,05 procent langzamer is geworden.

Dat percentage omvat ook verschillen in omstandigheden en kan daarom niet volledig aan de nieuwe regels worden toegeschreven. Dat verlies op Verstappens Sepang-ronde uit 2017 plakken, zou bovendien acht jaar ontwikkeling overslaan. Daarom is voor deze prognose gekeken naar de verandering tussen 2017 en 2026 op Shanghai, Suzuka, Silverstone en Spa. Die circuits combineren langere acceleratiefases met snelle bochten. De gemiddelde tijdsverhouding komt daar uit op ongeveer 1,40 procent verlies.

Toegepast op Verstappens oude kwalificatietijd levert dat een richtpunt van 1:31,8 op. Voor zijn snelste raceronde komt de schatting uit op 1:37,3, gebaseerd op het verschil tussen zijn kwalificatie- en racetijden op enkele referentiecircuits dit seizoen. De snelheidscurves laten daarbij een mogelijk verloop zien. Ook de blauwe lijn van 2017 is een schets die op de werkelijke rondetijd is afgestemd, geen gemeten telemetrie. Hoeveel snelheid Verstappen daadwerkelijk door iedere bocht kan meenemen, moet dit weekend blijken.

De belangrijkste 'energiepuzzel' ligt waarschijnlijk aan het einde van de ronde. Na bocht veertien volgt het lange rechte stuk richting de laatste haarspeldbocht. Vervolgens accelereert Verstappen opnieuw, over start-finish naar bocht één. Tussen die twee lange acceleratiefases zit dus maar één stevige remzone. De elektrische aandrijving kan in 2026 zoals bekend maximaal 350 kilowatt leveren.

Daarmee kan de auto krachtig versnellen, maar die ondersteuning vraagt veel energie. Tien seconden op maximaal elektrisch vermogen kost rekenkundig al 3,5 megajoule. Het toegestane verschil tussen de hoogste en laagste batterijlading bedraagt 4 megajoule. Tijdens de ronde moet daarom worden bijgeladen en moet de beschikbare energie zorgvuldig worden verdeeld.

Voor Red Bull ontstaat na bocht veertien een afweging. Veel energie inzetten helpt Verstappen snel op snelheid te komen. Wordt daar te veel verbruikt, dan kan verderop minder elektrische ondersteuning beschikbaar zijn. Bij bocht vijftien kan de auto tijdens het remmen weer energie terugwinnen, maar daarna begint direct het volgende rechte stuk. Een afvlakkende snelheidscurve betekent overigens niet automatisch dat de batterij leeg is.

Ook de reglementaire begrenzing van het elektrische vermogen bij hoge snelheid speelt mee. De combinatie van die limieten en de gekozen energieverdeling bepaalt hoeveel ondersteuning Verstappen overhoudt.

Sepang vraagt als circuit daarnaast veel van de balans in de snelle bochten. Vooral de combinaties vijf-zes en twaalf-dertien vallen daarbij op. Haas noemt die passages in zijn voorbeschouwing eveneens als belangrijke kenmerken van het circuit. Daar moet Verstappen vertrouwen hebben in de auto om snelheid mee te nemen. Tegelijkertijd bieden zulke passages minder gelegenheid om via zwaar remmen energie terug te winnen.

Red Bull moet dus bepalen waar maximale elektrische inzet de meeste rondetijd oplevert en waar iets minder ondersteuning acceptabel is. De uitgang van bocht veertien verdient extra aandacht. Een slechte uitgang kost al snelheid voordat de lange rechte lijn begint. Extra elektrisch vermogen kan dat verlies niet onbeperkt oplossen: de energie die daarvoor wordt gebruikt, is later mogelijk opnieuw nodig. Een stabiele auto en een goed batterijplan moeten hier samenkomen.

Pirelli neemt de C2, C3 en C4 mee naar Sepang om een eenstopper en tweestopper dichter bij elkaar te brengen. Vooral het beheersen van de bandentemperaturen wordt belangrijk. Delen van het circuit zijn sinds 2017 opnieuw geasfalteerd en de grip zal naar verwachting gedurende het weekend toenemen. Red Bull moet daardoor tijdens de trainingen ontdekken welke afstelling Verstappen voldoende snelheid geeft zonder de banden over een langere stint te zwaar te belasten.

Het voorspelde weer kan die voorbereiding bemoeilijken. Voor het raceweekend worden temperaturen rond de 32 graden verwacht, met regen en kans op onweersbuien. Als trainingen nat verlopen, krijgen de teams minder gelegenheid om hun bandenkeuze en batterijmanagement voor droge omstandigheden te beoordelen. Daarmee kan Sepang uitgroeien tot misschien wel het grootste vraagteken van de kalender tot nu toe.