Red Bull liet overwinning liggen: waarom Verstappens kritiek op de strategie terecht is

Natuurlijk is het achteraf makkelijk oordelen en Verstappen schreef de nipte nederlaag ook zeker niet alleen toe aan de strategische misser. Wie echter het raceverloop naast de gemaakte keuzes zegt, ziet dat Verstappen een punt heeft. De overwinning ging niet verloren omdat de RB22 te langzaam was, maar omdat Red Bull op de beslissende momenten te reactief opereerde.

Het opvallende aan de F1-race was dat Verstappen voor het eerst sinds lange tijd de snelheid had om een overwinning af te dwingen. Ondanks zijn vijfde startplaats werkte hij zich relatief snel naar voren en bleef hij gedurende de race binnen bereik van George Russell. Dat alleen al maakte de strategie belangrijker dan normaal. Zodra duidelijk werd dat de pace aanwezig was, moest Red Bull de race gaan winnen met de pitmuur. Juist daar ging het echter mis.

Mercedes reed met Russell aan de leiding en had daardoor het voordeel dat het kon reageren op de rest van het veld. Red Bull wist dat vooraf ook. Verstappen begon immers vanaf P5 en moest de race anders benaderen. Dat vraagt om een agressieve strategie. Niet afwachten, maar proberen de wedstrijd naar je toe te trekken met een undercut of een afwijkende stintlengte. Die aanval kwam er echter nooit.

Red Bull koos ervoor om grotendeels binnen het strategische raamwerk van Mercedes te blijven. Daardoor bleef Verstappen wel in de buurt van Russell, maar kreeg hij nauwelijks de kans om de leider echt onder druk te zetten. Iedere ronde die hij langer buiten bleef, verloor hij tijd ten opzichte van de Mercedes-coureur op versere banden. Iedere ronde die hij eerder naar binnen had gekund, bleef onbenut.

Dat is precies waar Verstappen na afloop op doelde. Met een verschil van slechts ruim anderhalve seconde aan de finish is iedere strategische beslissing cruciaal. Eén ronde eerder stoppen kan op de Red Bull Ring zomaar één tot twee seconden opleveren dankzij een sterke outlap op nieuwe banden. Dat is precies de marge waarmee races worden gewonnen of verloren.

Daarmee is niet gezegd dat een eerdere pitstop automatisch de overwinning had opgeleverd. Strategie is geen exacte wetenschap. Verkeer, bandenslijtage en de reactie van Mercedes spelen allemaal mee. Maar Red Bull creëerde voor zichzelf nauwelijks de mogelijkheid om Russell onder druk te zetten. Het team wachtte vooral op wat Mercedes deed, terwijl juist de achtervolger degene moet zijn die het initiatief neemt. De Oostenrijkse renstal hoopte in de slotfase een bandenvoordeel te hebben - en dat had het ook, maar niet voordat Verstappen teveel tijd had verloren om snel genoeg de aansluiting bij Russell te vinden.

Dat is opvallend, want Red Bull staat al jarenlang bekend als het team dat races weet te winnen met gedurfde strategische keuzes. Denk aan de vele overcuts en undercuts waarmee Verstappen in voorgaande Formule 1-seizoenen posities wist te winnen. In Oostenrijk was daar weinig van terug te zien. De pitmuur koos voor zekerheid, terwijl de situatie juist vroeg om risico.

Daar komt nog een ander punt bij. Verstappen had zich ondanks zijn vijfde startplaats al teruggevochten naar de strijd om de overwinning. Dat betekende dat Red Bull eigenlijk niets meer te verliezen had. Tweede of derde worden had in het kampioenschap nauwelijks verschil gemaakt. Een mislukte undercut had misschien een podiumplaats gekost, maar een geslaagde aanval had de overwinning kunnen opleveren. Juist daarom voelt de gekozen strategie achteraf zo behoudend.

De kwalificatiecrash op zaterdag speelde uiteraard ook een rol. Zonder die fout was Verstappen waarschijnlijk vanaf de eerste rij gestart en was de race heel anders verlopen. Maar dat neemt de verantwoordelijkheid van de pitmuur op zondag niet weg. Een minder goede uitgangspositie vraagt juist om creativiteit. Red Bull slaagde er niet in om van een achterstand een strategisch voordeel te maken.

De race liet vooral zien dat de RB22 eindelijk weer snel genoeg was om vooraan mee te doen. Juist daarom blijft de strategie na afloop hangen. Wanneer een auto duidelijk tekortkomt, valt een tweede plaats eenvoudig te verklaren. In Oostenrijk lag dat anders. Verstappen reed het tempo van Russell, bleef binnen schootsafstand en finishte uiteindelijk op een marge die met één geslaagde strategische zet overbrugbaar had kunnen zijn.

Dat maakt de opmerking van Verstappen begrijpelijk. Niet omdat de overwinning hem gegarandeerd werd ontnomen, maar omdat Red Bull zichzelf nauwelijks de kans gaf om die overwinning af te dwingen. Op een dag waarop de snelheid eindelijk weer aanwezig was, had de pitmuur iets meer lef mogen tonen. Daarom voelt Oostenrijk niet als een race waarin Mercedes simpelweg de beste was, maar als een Grand Prix waarin Red Bull een kans op de zege liet liggen.