Oud-trainer Verstappen ziet groot risico bij terugkeer Leclerc na crash

Leclerc verloor in de tweede ronde van de Grand Prix van Italië de controle over zijn Ferrari in de Parabolica en belandde met hoge snelheid in de bandenstapels. Hij stapte zelfstandig uit en werd vervolgens onderzocht in het medisch centrum. Direct na de race vertelde de Monegask in gesprek met onder meer GPblog dat zijn zicht in eerste instantie niet goed was, met name aan zijn rechteroog.

Voorafgaand aan het eerste Formule 1-weekend op de Madring gaat Leclerc uitgebreider in op wat hij na de crash voelde. De problemen met zijn zicht waren volgens hem van korte duur en zorgden er niet voor dat hij serieus rekening hield met het missen van de Grand Prix van Madrid.

"Nee, niet in die mate. Maandag voelde ik opnieuw de stijfheid en waarschijnlijk ook wat pijn in mijn nek, maar wat mijn zicht betreft duurde het heel kort. Meteen nadat ik uit de auto was gestapt, werkte één oog niet helemaal goed, maar na een paar seconden was alles weer volledig in orde. Dus ik maakte me niet al te veel zorgen", vertelt Leclerc aan onder meer deze site.

De Ferrari-coureur was zich tegelijkertijd bewust van de impact die de klap op zijn lichaam had gehad. "Ik wist natuurlijk dat het een zware crash was en dat is vanzelfsprekend nooit goed voor het lichaam, maar kort daarna kon ik weer prima zien", legt hij uit.

Scanes, die jarenlang als personal trainer en fysiotherapeut met Verstappen werkte, besteedt in een artikel op zijn Substack uitgebreid aandacht aan de situatie van Leclerc. Hij begeleidde Verstappen zelf bij diens terugkeer na zijn zware crash op Silverstone in 2021 en legt uit dat een coureur na zo'n impact niet simpelweg verder kan omdat scans geen letsel laten zien.

Volgens Scanes komt er veel meer bij kijken dan klachtenvrij zijn. Een eventuele hersenschudding kan juist functies aantasten die achter het stuur essentieel zijn, zoals reactiesnelheid, het volgen van bewegende beelden, evenwicht en het nemen van beslissingen onder zware belasting. Een coureur moet bovendien na zijn terugkeer direct weer een Formule 1-auto op hoge snelheid besturen.

Daarom vindt Scanes de tijdelijke problemen met het zicht van Leclerc relevant. Hij beschrijft dergelijke visuele klachten na een zware impact als een neurologisch waarschuwingssignaal dat serieus onderzocht moet worden. Ook een normale eerste test of een goede scan betekent volgens hem niet automatisch dat een coureur klaar is om weer te racen.

Scanes verwijst daarbij naar het internationale Amsterdam-consensusprotocol voor hersenschuddingen. Daarin wordt niet alleen gekeken naar symptomen, maar onder meer ook naar cognitieve functies, balans, oogbewegingen, het evenwichtsorgaan en de reactie van een sporter op lichamelijke inspanning. De terugkeer gebeurt vervolgens stapsgewijs.

De Brit weet uit eigen ervaring hoe zo'n traject er in de Formule 1 uit kan zien. Verstappen crashte tijdens de Britse Grand Prix van 2021 met een impact van 51G in Copse nadat hij werd aangetikt door Lewis Hamilton. Na onderzoek in het medisch centrum op het circuit werd hij naar het ziekenhuis gebracht voor verdere controles. Twee weken later stond de Grand Prix van Hongarije op het programma.

Scanes beschrijft hoe Verstappen in de tussenliggende periode stap voor stap steeds meer werd belast. Na aanvankelijke rust volgden medische controles, lichte fysieke inspanning, simulatorwerk en uiteindelijk zwaardere fysieke belasting. Daarbij werd steeds gecontroleerd of er tijdens, direct na of een dag na de inspanning klachten ontstonden. Pas daarna volgde tijdens het raceweekend in Hongarije de medische beoordeling van de FIA.

Volgens Scanes is die opbouw cruciaal. Een goede sessie in de simulator zegt bijvoorbeeld iets over de cognitieve en visuele belasting, maar bootst niet de fysieke belasting van een echte F1-auto na. Hij wijst erop dat de hartslag, lichaamstemperatuur en G-krachten in de cockpit een volgende test vormen die niet volledig in een simulator kan worden nagebootst.

Dat is volgens de voormalig trainer van Verstappen ook waarom een terugkeer na een zware impact niet uitsluitend aan één test kan worden gekoppeld. "Er is geen gepubliceerde grensscore, omdat er geen score bestaat waarmee je voor een hersenschudding wordt vrijgegeven", schrijft Scanes. Uiteindelijk gaat het om een medische beoordeling op basis van meerdere onderzoeken en de manier waarop een coureur het volledige herstelproces heeft doorlopen.