Verstappen krijgt in Mexico te maken met een onzichtbare tegenstander

Geen enkele coureur won zo vaak de Grand Prix van Mexico op het Autódromo Hermanos Rodríguez als Max Verstappen. Al vijfmaal was de Nederlander de sterkste op het hoogstgelegen circuit van de Formule 1-kalender (ongeveer 2200 meter hoogte). Als geen ander is Red Bull Racing er de laatste jaren in geslaagd de vele unieke uitdagingen op dit altijd uitverkochte circuit te tackelen.

Het Autódromo is door de grote hoogte een plek waar de lucht ijl is, met als gevolg dat zowel de neerwaartse druk als de luchtweerstand afnemen. Daarom is dit een circuit waarop met maximale downforce wordt gereden, ondanks de drie lange rechte stukken en de zeer hoge topsnelheden.

Aan het begin van het seizoen had Red Bull Racing de nodige moeite om de bolide in de juiste balans te krijgen. Voor Verstappen is het prettig dat dit probleem steeds meer is opgelost. In Mexico is het vinden van de balans juist niet makkelijk, op een circuit dat drie langzame secties met de snelle bochtencombinatie van bocht 7 tot en met 11 combineert. De vele richtingsveranderingen op zowel hoge als lage snelheid én het nieuwe asfalt (tussen bocht 7 en bocht 16) kunnen hoofdbrekens geven voor de engineers.

De ijle lucht brengt meer uitdagingen met zich mee. Zo zullen de teams speciale aandacht hebben voor de koeling. Hoewel de belasting van de remmen gemiddeld is, maakt de ijle lucht het moeilijk om de remmen en de motor voldoende te koelen. Dat wordt extra gemerkt als een coureur dicht achter een ander rijdt.

Interessant is hoe de huidige generatie motoren het doet op deze grote hoogte. Waarschijnlijk blijft het optimaliseren van de power unit een serieuze uitdaging, zoals dat in het verleden eveneens het geval was. Het is namelijk moeilijker om op 2200 meter voldoende turbodruk op te bouwen en er wordt verwacht dat het elektrische gedeelte van de motor vaak zal moeten bijspringen om het tekort op te vangen.

De Formule 1-teams verwachten dat de zachtere bandencompounds het in Mexico goed doen, al is dat niet helemaal zeker vanwege het nieuwe asfalt. De ruwheid en grip van het oppervlak bepalen straks zowel het risico op graining als de moeilijkheid om de banden op temperatuur te krijgen. In elk geval heeft Pirelli voor deze race de zachtste beschikbare bandencompounds geselecteerd: C3 (hard), C4 (medium) en C5 (zacht).

Het op de juiste temperatuur brengen van de banden is in Mexico traditioneel bijzonder lastig. Door het nieuwe asfalt is de onzekerheid nog groter. Het vinden van de juiste manier om de banden op te warmen kan enkele tienden van een seconde opleveren. Er zullen snelle outlaps nodig zijn en mogelijk ook extra opwarmronden om de banden optimaal voor te bereiden.

Van oudsher is het circuit in Mexico lastig om in te halen, al is de lange run naar de eerste bocht met de onvermijdelijke slipstream doorgaans het moment om aan de kop van het veld positiewisselingen te zien. Het is dus belangrijk om je zo goed mogelijk te kwalificeren, dus veel teams richten zich vooral op de zaterdag.

De verwachting is dat een tweestopper met de medium- en zachte banden de beste strategie wordt. Als graining een groter probleem blijkt dan verwacht, komt ook de harde band in beeld. Maar als de graining iets minder ernstig is dan vooraf verwacht, zou een eenstopper toch voor (bijna) iedereen de beste optie kunnen blijken te zijn.