Max Verstappen werd na afloop door Mercedes aangewezen als diegene die de tactiek met de slipstream voor het team verpestte. Volgens Toto Wolff en George Russell is Verstappen er deels schuldig voor dat zij de pole niet hebben kunnen pakken. In de data van de kwalificatie is te zien dat Mercedes gelijk heeft, maar daar moet wel een kanttekening bij geplaatst worden. Tijdens de kwalificatie van de Grand Prix van Italië wilden meerdere teams dat de corueurs elkaars slipstreams zouden geven om zoveel mogelijk snelheid mee te nemen tijdens de aanzet van de vliegende ronde. Mercedes oefende dit tijdens de derde vrije training al, zodat de uitvoering tijdens de kwalificatie zo soepel mogelijk zou verlopen.
Red Bull Racing wilde dit ook proberen met Liam Lawson en Verstappen - maar ze hadden de pech dat Lawson in Q2 al uitgeschakeld was.
Verstappen probeerde zichzelf in Q3 van een goede baanpositie te garanderen, maar Mercedes vond dat hij erg slim omging met de manier waarop hij afremde. Volgens Wolff ging Verstappen in Parabolica met opzet van zijn gas. Russell beweerde zelfs dat hij vol op de remte trapte. In de telemetriedata van de kwalificatie is dan ook te zien dat Verstappen inderdaad stevig afremde. Hij reed halverwege de bocht nog 284 kilometer per uur, maar remde vervolgens af naar 104 kilometer per uur.
In de grafiek is ook te zien dat Russell en Antonelli daar plots op moesten reageren. Op dat moment zat de Italiaan achter de Red Bull-coureur, waardoor Russell daarachter ook weer op de rem moest. Het schoof het veld als een soort van harmonica weer in elkaar, wat voor de tow van Mercedes nadelig uitpakte. Verstappen remde inderdaad, dat is ook te zien op de telemetrie. Later gaf hij weer gas, al leek de motor een beetje te haperen.
De telemetrie van de ronde vóór de laatste Q3-ronde in Monza - Bron: GPTempo
Verstappen plaatst kanttekening zelf
Russell gaf in de persconferentie aan dat "Verstappen niet de voorste auto wilde zijn", en dat hij daarom op de rem ging. Een goede baanpositie hebben tijdens een chaotische Q3-sessie in Monza is immers van groot belang, al helemaal als je zelf geen slipstream kunt krijgen. Russell en Wolff gaven tegelijkertijd echter ook toe dat Mercedes het best anders aan had kunnen pakken, waarmee ze Verstappen niet volledig de schuld gaven voor hun 'mislukte' kwalificatie.
Na afloop werd Verstappen gevraagd wat hij probeerde te doen met die remactie en of hij achter Antonelli terecht wilde komen. "Ja, maar ik had ook... Ik probeerde te accelereren, maar de motor haperde. Er gebeurden veel dingen tegelijkertijd, het is echt heel lastig", vertelde Verstappen tegenover onder meer GPblog. Later vertelde hij aan deze website en andere Nederlandse media dat een kwalificatierondje op Monza met de huidige motoren sowieso niet zomaar gedaan is.
"Het heeft te maken met hoe je oplaadt, die regels allemaal. Soms mag je vijf megajoule, soms in een out lap is het negen, soms op een slow lap is vijf, maar je moet al 4,5 megajoul aanladen om die hele batterij vol te krijgen. Dan kan je geen batterij meer gebruiken voor de rest van de ronde. Dan rijd je rond met echt heel weinig vermogen."
Verstappens auto accelereert onrustig
De telemetrie kan goed in beeld brengen hoe sterk Verstappen vertraagde in Parabolica voordat hij het rechte stuk opging om zijn vliegende ronde te starten. In de telemetrie is echter slecht te bewijzen dat de motor haperde, al laat de throttle input-data wel zien wat Verstappen op dat moment deed. De data betreffende het vermogen van de motor op dat moment is niet zichtbaar. De telemetrie geeft wel aan dat de Mercedes-krachtbron en de Red Bull Ford Powertrain op dat moment ongeveer even veel toeren draaiden.
De gegevens van het gaspedaal tov de snelheden van Max Verstappen (blauw), George Russell (lichtblauw), en Kimi Antonelli (oranje) - Bron: GPTempo
Voor de race zal het batterijmanagement op Monza opnieuw een belangrijke rol spelen. Door de lange rechte stukken willen coureurs zoveel mogelijk elektrische energie beschikbaar hebben om te accelereren en te verdedigen of aan te vallen, maar die energie moet ergens in de ronde ook weer worden teruggewonnen.
Wie te veel moet opladen, kan daardoor op andere momenten vermogen tekortkomen. Zeker in een DRS-trein kan dat bepalend zijn: een coureur die zijn batterij niet goed over de ronde verdeelt, kan op het rechte stuk kwetsbaar worden, terwijl juist daar in Monza de grootste inhaalkansen liggen.