Verstappen wacht flinke uitdaging tijdens laatste Dutch GP

Ongetwijfeld gaat het bij snellere zijnde coureurs in Zandvoort een frustratie zijn: het is op deze baan zeer moeilijk om in te halen. Het circuit is relatief smal en met weinig lange rechte stukken. Daardoor is de startpositie belangrijker dan op veel andere circuits. Teams zullen hun afstelling dan ook nadrukkelijk richten op snelheid over één ronde, zelfs als dat enigszins ten koste gaat van de performance tijdens de race.

Ook technisch is het circuit bijzonder. Door de hoogteverschillen en sterk hellende bochten wordt Zandvoort regelmatig vergeleken met een achtbaan. De auto's worden op verschillende plaatsen zwaar belast en het risico op bottoming. Het beperken van het contact met het asfalt en de kerbs is belangrijk, omdat de vloer en andere onderdelen makkelijk beschadigd kunnen raken.

Bovendien is er vaak de onzekerheid van het weer, bijvoorbeeld met de wind. De ligging direct aan de Noordzee zorgt ervoor dat de omstandigheden snel kunnen veranderen. De duinen schermen delen van het circuit af, waardoor de wind niet overal dezelfde invloed heeft. Een verandering in windrichting of -kracht kan daardoor direct merkbaar zijn in de balans van de auto. De kans op regen maakt het nog ingewikkelder. Vooral op vrijdag en zaterdag worden buien verwacht, waardoor teams mogelijk weinig representatieve informatie verzamelen voor de Grand Prix.

Wat energiegebruik betreft lijkt Zandvoort sterk op de Hungaroring; met een hoge deployment, maar weinig problemen voor de batterij. Voor mannen als Max Verstappen een opsteker, want dit zal een Grand Prix zijn die lijkt op hoe de F1 in zijn ogen hoort te zijn: maximaal gaan, overal in het rondje. Er zijn dit seizoen twee zones waarin de nieuwe straight-line mode gebruikt kan worden. Die blijven ook bij regen beschikbaar, al worden de activatiepunten dan naar achteren verplaatst.

Pirelli heeft voor Zandvoort gekozen voor de middelste drie compounds uit het assortiment. Vooral de linker voorband krijgt het zwaar te verduren. Er bestaat het risico dat coureurs met de voorbanden te veel gaan glijden. In de long runs kan slijtage en oververhitting van de banden een belangrijke factor worden.

Ook het opwarmen van de banden voor een snelle ronde is lastig. Omdat een ronde op Zandvoort kort is, hebben coureurs weinig tijd om hun banden precies in het juiste window te krijgen. Vooral tijdens SQ1 en SQ2, waarin de mediumband verplicht is, kunnen daardoor verschillende manieren van opwarmen worden gebruikt. Niet valt uit te sluiten dat coureurs een extra opwarmronde doen, of juist na een afkoelronde weer aanzetten voor een tweede poging op dezelfde band.

Voor de Grand Prix ligt een tweestopper voor de hand, al is een strategie met slechts één bandenwissel geen gek alternatief. De harde band wordt gezien als de beste raceband, waardoor de meeste teams waarschijnlijk twee sets voor zondag bewaren. Voor de sprintrace zal de medium daardoor de meest logische keuze zijn.

Een neutralisatie kan de strategie volledig omgooien. Zowel de kans op een Safety Car als een Virtual Safety Car wordt op zestig procent geschat. Gebeurt dat na ronde 40, dan kan een tweede pitstop voor vrijwel het hele veld plotseling de aantrekkelijkste optie worden.