Verstappen-simulatie wijst op lastige opdracht voor Red Bull en co in Brazilië

Interlagos stelt de nieuwe Formule 1-auto’s op verschillende manieren op de proef. De coureurs krijgen te maken met stevige remzones, een technisch middengedeelte en twee lange stukken waarop de krachtbron veel werk moet verrichten. Vooral vanaf Junção, bocht twaalf, blijft het gaspedaal lang ingedrukt. De baan loopt daar omhoog en buigt via de laatste bochten door richting de finishlijn.

Voor de krachtbronnen van 2026 maakt dat de verdeling van elektrische energie belangrijk. Een sterke acceleratie bij het uitkomen van de bocht levert direct snelheid op, maar de ondersteuning moet ook verderop op het rechte stuk beschikbaar blijven. GPblog berekent zoals gebruikelijk voorafgaand aan het weekend een indicatieve rondetijd en simuleerde hoe het snelheidsverloop op Interlagos eruit zou kunnen zien.

Voor de berekening zijn de snelste kwalificatierondes van 2026 tot en met de Grand Prix van Mexico vergeleken met die van 2025. Per circuit telt de absolute snelste tijd uit Q1, Q2 of Q3, ongeacht welke coureur die reed. Sprintkwalificaties zijn buiten beschouwing gelaten. Dat levert zeventien vergelijkbare circuits op. Madrid en Sepang hebben geen overeenkomstige kwalificatie uit 2025 en tellen daarom niet mee in het gemiddelde. Barcelona is wel meegenomen, gekoppeld aan de Spaanse Grand Prix die daar vorig jaar werd verreden.

Op die zeventien circuits zijn de snelste kwalificatierondes dit seizoen gemiddeld 2,82 procent langzamer. De verschillen lopen behoorlijk uiteen. In Mexico bleef het verlies beperkt tot ongeveer 1,23 procent en in Austin bedroeg het 1,65 procent. Op Silverstone, Spa en Monza lag het verschil rond de 3,8 procent. Verstappens snelste kwalificatieronde in Brazilië van vorig jaar was een 1:10.403. Met het gemiddelde verschil van 2,82 procent komt die ronde uit op 1:12.391, een verlies van afgerond 1,988 seconde.

Die uitkomst vraagt wel om context. Verstappen werd in 2025 al in Q1 uitgeschakeld en kwalificeerde zich als zestiende. Zijn ronde vormt hier de referentie, maar vertegenwoordigt dus geen poleposition of foutloos kwalificatieweekend. De berekening vertaalt die specifieke prestatie naar het gemiddelde snelheidsverschil van 2026. Hoeveel Verstappen met de huidige Red Bull daadwerkelijk uit Interlagos kan halen, staat daarmee nog niet vast.

In de grafiek geeft de blauwe lijn het gereconstrueerde snelheidsverloop van de telemetrie van 2025 weer. De rode lijn toont een mogelijk verloop voor 2026, afgestemd op de berekende rondetijd. De plaats en omvang van de afzonderlijke snelheidsverschillen zijn aannames voor deze simulatie. Het grootste zichtbare verschil ontstaat in dit scenario tijdens de klim vanaf Junção. Verstappen moet vanuit die bocht snelheid meenemen naar een lang gedeelte waarop nauwelijks gelegenheid bestaat om onder het remmen energie terug te winnen.

Wanneer de elektrische ondersteuning onderweg afneemt, versnelt de auto minder sterk. De snelheid hoeft daarbij niet direct te dalen. De auto kan blijven accelereren, terwijl de snelheidscurve wel eerder afvlakt. In de simulatie loopt het verschil met 2025 daardoor verder op richting start-finish. Hoe sterk dat effect werkelijk wordt, hangt onder meer af van de gekozen energieverdeling en de drag - de luchtweerstand - van de auto.

Ook de Reta Oposta, tussen bocht drie en vier, verdient aandacht. Een goede uitgang uit de Senna S helpt bij de acceleratie, waarna de elektrische ondersteuning over het rechte stuk moet worden verdeeld. De rode lijn (in de bovenstaande grafiek) laat hier eveneens zien hoe de snelheidswinst later op het rechte stuk kan afnemen.

Tussen de lange acceleratiefases liggen verschillende remzones. Die bieden mogelijkheden om energie terug te winnen, die vervolgens bij het uitkomen van de bochten opnieuw kan worden ingezet. Vooral in het middengedeelte volgen remmen, insturen en accelereren elkaar snel op. Daar bepalen ook grip, balans en tractie hoeveel snelheid Verstappen kan meenemen. Het verschil tussen 2025 en 2026 komt immers niet uitsluitend door de motoren: ook de aerodynamica, banden en afmetingen van de auto’s zijn veranderd.

De simulatie maakt met name duidelijk waarom de lange stukken op Interlagos aandacht verdienen. De berekende 1:12.391 is een rekenkundig uitgangspunt, geen nauwkeurige voorspelling tot op de duizendste. Zoals al genoemd: baanomstandigheden en banden zijn niet uit het seizoensgemiddelde gefilterd. Voor Red Bull draait het in Brazilië om de vraag hoeveel snelheid Verstappen bij het uitkomen van de bochten kan opbouwen én hoeveel ondersteuning vervolgens beschikbaar blijft tot de volgende remzone.