Data Antonelli en Russell vertellen ongemakkelijk verhaal voor Mercedes

De racepace van de twee Mercedes-coureurs lag namelijk ontzettend dicht bij elkaar. Dit kon GPblog op vrijdagavond na de tweede vrije training al concluderen, toen Russell en Antonelli hun long runs verreden. De Italiaan kon die racepace goed gebruiken om naar voren te komen in de Grand Prix op zondag, omdat hij vanaf P3 startte en teamgenoot Russell vanaf poleposition.

Beide coureurs startten op de mediumband en hanteerden dezelfde strategie: een tweestopper met medium-hard-hard. Voor de analyse van de racepace is de Grand Prix op te delen in drie stints per coureur: voor Antonelli was dat ronden 1 - 14, voor Russell ronden 1 - 12. In de openingsfase was Russell vooraan het veld gemiddeld was sneller. De Brit had dan ook vrije lucht, terwijl Antonelli tussen Ferrari en Red Bull Racing zat in de strijd om de tweede plek.

In stint 1 pakte Russell een gemiddelde rondetijd van 1:22.752, terwijl Antonelli daar zo'n vier tienden langzamer was, met een gemiddelde van 1:23.148. Ook in zijn persoonlijk snelste rondetijd van die stint was het verschil tussen beide rijders aanzienlijk: Russells snelste tijd was een 1:21.479 in de openingsfase, terwijl Antonelli daar met een 1:22,120 niet aan kon tippen. Het beeld verandert echter volledig in stint 2, waar Antonelli laat zien hoe goed hij zijn banden kan beheren.

Vanaf de tweede stint wijkt de strategie tussen beide coureurs enigszins af, aangezien Antonelli daar langer door moet dan Russell. De Brit komt in ronde 36 opnieuw binnen, Antonelli pas in ronde 39. In de onderstaande grafiek is te zien dat de tweede stint van Antonelli aanzienlijk sneller is dan die van Russell. De Brit pakt een gemiddelde van 1:22,746, Antonelli zit daar op een gemiddelde van 1:22,524. Ook zijn persoonlijk snelste ronde is een tiende sneller dan die van Russell.

Nog wel belangrijker is de bandenslijtage per ronde. De temperaturen stegen behoorlijk in Spanje, waarbij de baan warmer werd dan vijftig graden Celcius. In stint 1 kende Russell namelijk een verval van +0,026s per ronde, terwijl Antonelli daaronder zat en slechts +0,0157s per ronde langzamer werd. In stint 2 was het verval gelijk. Ook in de laatste stint, tot zijn uitvalbeurt, ging Antonelli beter met de banden om.

Per ronde verloor hij 0,014s, terwijl Russell op bijna drie keer zoveel zat. Dit kan te maken hebben met de rijstijl en vooral de manier waarop beide coureurs door de bochten gaan die veeleisend zijn voor de achterbanden. Antonelli lijkt met meer beheersing in de bochten te rijden en is minder agressief op de entry van de bocht. Russell piekt sneller op vers rubber na een pitstop, maar valt daardoor ook vroeger terug.

Antonelli's derde stint was uiteraard korter omdat hij uitviel in ronde 62, maar alsnog was zijn stint sneller dan die van Russell. Hij reed daar een gemiddelde van 1:21.714, iets meer dan een tiende sneller dan Russell met een 1:21.860. In de laatste fase van de race kwamen de twee coureurs heel dicht bij elkaar en leek het beeld te keren: Antonelli haalde Russell in en ging er met de zege vandoor, totdat zijn Mercedes het begaf.

Mercedes gaf na afloop wel een reden waarom Antonelli in de derde stint mogelijk sneller was, zoals de bovenstaande data aantonen. Volgens vice-teambaas Bradley Lord had de renstal een fout gemaakt met de voorvleugelafstellingen tijdens de laatste pitstop. Daardoor kreeg Russell meer overstuur en kreeg hij niet de maximale performance eruit. Dat kan ook verklaren waarom Russell moeite had om de banden zo goed te sparen als zijn teamgenoot.

Een oversturende auto is niet gunstig voor de banden, al helemaal niet op het superhete Spaanse asfalt met weinig grip en veel slijtage. "We hebben de voorvleugel per ongeluk verkeerd afgesteld vanwege een probleem met het gereedschap", vertelde Lord. "Daardoor reed George met een oversturende auto, wat zijn snelheid in de laatste fase van de race duidelijk heeft beïnvloed."

Ondanks dat Russell daarmee kampte in de laatste fase, werd hij alsnog in twee van de drie stints verslagen door zijn teamgenoot. Concluderend kan gesteld worden dat de jonge Italiaan het simpelweg beter deed op het gebied van racepace en bandenmanagement - een prestatie die overschaduwd werd door zijn DNF.