Verstappen vindt mogelijk antwoord op Ferrari én Mercedes in veelbelovende long runs

Ferrari lijkt voorlopig echter wel het te kloppen team te zijn. Zoals al verwacht past de Ferrari-bolide wat beter bij het bochtige circuit nabij Boedapest, waar het in tegenstelling tot Spa-Francorchamps vooral draait om stabiliteit, tractie en grip in de bochten. Veel teams hebben daarom specifieke wijzigingen doorgevoerd op de auto, om te voldoen aan de downforce-eisen van de Hungaroring.

Red Bull heeft daarbij de achtervleugel weer op de auto gezet die onlangs grondig onder de loep is geweest en is verbeterd. Voor Verstappen en Isack Hadjar stond er dus een stevig programma op de planning om de aangepaste bolide te testen en goede data te verzamelen. Verstappen werd tijdens de tweede vrije training weliswaar op een flinke achterstand gezet door de twee Ferrari-coureurs, maar dat lijkt mee te vallen in de long runs.

Zoals gebruikelijk tijdens het analyseren van de long runs is het belangrijk om rekening te houden met het feit dat we niet weten met welke motormodi, brandstofladingen en runplans de teams bezig zijn. De consistentie en het gemiddelde tempo kunnen uiteraard wel een indicatie zijn van waar een team zich op heeft gericht. Wat de laatste paar raceweekenden opvalt, is dat Red Bull en Mercedes voor lange long runs gaan - dus racesimulaties van zeker een ronde of acht. Dat hebben ze opnieuw gedaan.

George Russell en Kimi Antonelli hebben allebei een long run van meer dan tien ronden gereden, al werd Antonelli een paar keer opgehouden, waardoor die rondetijden niet representatief waren om te berekenen in het gemiddelde. Mercedes ging met twee verschillende runplans op pad, waarbij Russell op de mediumband werd gezet en Antonelli op de zachte band. Daardoor was de jonge Italiaan met een gemiddelde van 1:24.343 ongeveer drie tienden sneller dan zijn teamgenoot.

Verstappen heeft hard gewerkt in VT2: hij heeft runs op zowel de mediumband als de softband afgewerkt, terwijl Hadjar zich alleen op de mediums focuste. Ondanks de problemen met de balans is het toch gelukt om enigszins representatieve data te verzamelen. Op de mediumband pakte Verstappen een gemiddelde van 1:24.447 - zo'n twee tienden sneller dan Russell - en op de softband evenaarde hij Antonelli's gemiddelde bijna: 1:24.365. Hadjar kon niet zo'n lange racesimulatie doen als zijn teamgenoot en laat een gemiddelde van 1:24.911 noteren, wat geen goed beeld schetst van de daadwerkelijke pace.

Hoewel Mercedes en Red Bull eerst aan bod kwamen in deze analyse, moet Ferrari uiteraard in de gaten gehouden worden. Over één ronde en in de kwalificatieruns was met name Charles Leclerc erg snel, maar liet Lewis Hamilton zich richting het einde van de dag ook zien om de tijdentabel te toppen. In de long runs lijkt Leclerc voorlopig de overhand te hebben. Met een gemiddelde van 1:24.186 op de softband is hij veruit de snelste coureur van de topteams, en verslaat hij Antonelli's gemiddelde met bijna twee tienden.

Hamilton zit op de pace van Russell op de mediums, met een gemiddelde van 1:24.636. Of de Brit dan tekortkomt ten opzichte van zijn teamgenoot is lastig te bepalen, aangezien het heel best zo kan zijn dat Ferrari één auto met meer brandstof in de tank heeft laten rijden omdat ze de runplans hebben opgesplitst. Waar McLaren staat, is voorlopig nog een vraagteken, aangezien zowel Lando Norris als Oscar Piastri op de mediumband hebben gereden en ze allebei behoorlijk langzamer waren dan Mercedes, Ferrari en Red Bull.

McLaren heeft natuurlijk ook een erg grote upgrade geïntroduceerd en het is niet bekend hoe ze het vergaren van data over het pakket hebben aangepakt. Mogelijk laat McLaren iets meer van zichzelf zien op de zaterdag in Hongarije. Aangezien twee van de topteams nog bezig waren om hun auto (deels) te leren begrijpen, lijkt het aannemelijk dat er nog behoorlijke stappen gezet zullen worden - op het gebied van zowel de kwalificatiepace als de racepace.