Zo vond Mercedes het beslissende wapen in strijd met McLaren en Red Bull

Dit stelde Antonelli en Russell in staat om elke sessie gedurende het weekend te domineren, waarbij ze een duidelijke superioriteit ten opzichte van hun concurrenten toonden. Antonelli kon daardoor uiteindelijk comfortabel de race op zondag winnen na de uitvalbeurt van zijn teamgenoot, terwijl hij aanzienlijk snellere tijden neerzette dan zijn rivalen. Laten we proberen te begrijpen waar deze dominantie vandaan kwam.

De start van het seizoen 2026 is een droomstart geweest voor Mercedes, met vier overwinningen in de eerste vier races en volledige dominantie over hun rivalen. Tijdens het afgelopen weekend in Miami werd McLaren echter, dankzij de geïntroduceerde updates en de gunstige circuitomstandigheden, een reële bedreiging voor het team uit Brackley, zowel tijdens de Sprint als in de hoofdrace. De twee teams vochten vooral in de sprintrace met elkaar. Norris snelde in de openingsfase van de Grand Prix naar de leiding, maar viel later uit.

Om een deel van hun voorsprong terug te winnen, arriveerde Mercedes in Canada met een pakket aan updates. Het pakket bevatte wijzigingen aan zowel de voorvleugel als de vloer, twee cruciale gebieden voor het genereren van downforce en het beheersen van de luchtstroom rond de auto onder deze nieuwe reglementen. Wat de voorvleugel betreft, deze volgt een volledig andere filosofie dan de vorige versie.

Zoals te zien is in de tekening heeft de nieuwe voorvleugel een herontworpen hoofdplaat en flaps, die over de volledige breedte een vlakker profiel hebben. Dit is gericht op het maximaliseren van de downforce (oranje pijl). Daarnaast verschilt de nieuwe versie van de specificatie in Miami in de verbinding tussen de hoofdplaat en de endplate-footplate. De krul is kleiner dan voorheen, waar de overgang veel breder was.

De footplate heeft ook een gebogen onderrand (groene pijl), die de continuïteit met de nieuwe vorm van de hoofdplaat waarborgt. Tot slot bevat de nieuwe voorvleugel ook een micro-aerodynamische wijziging: zoals benadrukt door de pijl en de roze cirkel, is er een kleine vortexgenerator verschenen op het bovenste plateau van de endplate. Het doel hiervan is kleine wervels te genereren die het outwash-effect van de luchtstroom maximaliseren en zo de luchtweerstand verminderen.

De wijzigingen aan de vloer zijn relatief klein en bevinden zich vooral vóór de achterbanden. Daar is een kleine zijvleugel toegevoegd die de turbulentie van de achterbanden moet beheersen, in lijn met oplossingen die ook door andere topteams zoals Red Bull en McLaren zijn toegepast.

De updates werden vanaf FP1 op beide auto's gemonteerd en leken onmiddellijk het gehoopte resultaat op te leveren: ondanks de ‘groene’ baan en de gladde omstandigheden, noteerden Antonelli en Russell de snelste tijden in de eerste sessie en domineerden ze zowel de kwalificatiesimulaties als de lange runs volledig.

Leclerc, op P3, sloot de sessie af op bijna acht tienden achterstand van Antonelli op P1, wat bewijst dat het Circuit Gilles Villeneuve bijzonder goed aansloot bij de geüpdatete W17. De Mercedes lijkt namelijk zeer goed te presteren op de rechte stukken en in de tractiefase, dankzij een aanzienlijke motorvoorsprong ten opzichte van de concurrentie, zowel wat betreft pure kracht als energiedistributie in de verschillende fasen. De auto lijkt ook zeer goed in balans bij het remmen, een ander cruciaal aspect op het Canadese circuit.

Een ander cruciaal aspect gedurende het hele weekend was de bandentemperatuur: met een luchttemperatuur rond de 12-15°C was het voor de coureurs erg lastig om de vooras op te warmen en vooral om de bandentemperatuur vast te houden op de lange rechte stukken van het circuit. Op dit vlak leek Mercedes een voorsprong te hebben. De banden kwamen snel op temperatuur en de coureurs hadden, ook in langere stints, weinig last van degradatie en graining.

Al deze factoren samen stelden Mercedes in staat om in alle sessies een aanzienlijke kloof te slaan naar hun rivalen, waarbij Russell en Antonelli meer bezig leken met het onderlinge gevecht dan met de achtervolgers. Het duidelijkste bewijs van Mercedes’ superioriteit, vooral op het gebied van energie- en bandenmanagement, kwam tijdens de hoofdrace op zondag, kwam tijdens de hoofdrace op zondag, toen Antonelli en Russell fel met elkaar vochten zonder noemenswaardige rondetijd te verliezen ten opzichte van Verstappen en Hamilton daarachter.

Met de twee McLarens uit de strijd door een slechte strategische beslissing, kon geen enkel ander topteam daadwerkelijk druk uitoefenen op het team uit Brackley. Niet toevallig kon Antonelli, zodra Russell uitviel, het tempo controleren en de vierde opeenvolgende zege binnenhalen, waardoor hij 43 punten voorsprong nam op Russell in het kampioenschap.

Op dit moment, mede dankzij het in Canada geïntroduceerde updatepakket, lijkt de enige rivaal die Mercedes in ‘ideale omstandigheden’ zou kunnen uitdagen, dat wil zeggen wanneer elk aspect volgens plan verloopt, McLaren te zijn, ook al hebben ze nog geen hoofdrace gewonnen. De komende race in Monte Carlo, vanwege de unieke lay-out en het verminderde belang van de motor, zou ook Ferrari en Red Bull naar voren kunnen brengen in wat potentieel een zeer spannende strijd tussen vier teams om de zege kan worden.