Toto Wolff beleefde een dag vol tegenstrijdige gevoelens in Montréal. Mercedes won de Grand Prix van Canada met Kimi Antonelli, maar verloor George Russell door een mechanisch defect. Daarvoor waren de twee teamgenoten in een spectaculair gevecht verwikkeld waren. De teambaas was eerlijk over hoe hij dat vanuit de pitmuur ervaarde. Voor Wolff is een intern duel een tweesnijdend zwaard en dat gevoel is bij Mercedes allerminst nieuw. De Oostenrijker beschreef de situatie na afloop zoals hij hem ervaarde: blij voor de winnaar, maar pijn voor de verliezer. "Als team hebben we al zoveel situaties meegemaakt waarbij het een bitterzoete ervaring is. Je bent enorm blij voor de ene coureur, maar kapot voor de andere."
"We hebben er maar half van genoten hoe ze het uitvochten. Elke keer als we dachten 'het is nu wel genoeg', waren de volgende twee ronden weer razendsnel."
Mercedes wilde ingrijpen bij Russell en Antonelli
Antonelli reed een sterke race en verdiende de zege volgens zijn eigen teambaas volledig. Voor Russell was het echter een bittere middag: de Brit reed aan de leiding toen hij uitviel en daarmee ging een potentieel iconisch teamgenootduel verloren. "Kimi heeft vandaag uitstekend werk geleverd en verdiende de overwinning. Het was jammer voor George, want hij lag aan de leiding."
Wolff gaf toe dat Mercedes het gevecht nauwlettend in de gaten hield en bereid was in te grijpen als de situatie dat vereiste. De doorslaggevende factor was het gat naar de achtervolgers: zolang dat groot genoeg was, liet de Oostenrijker zijn coureurs hun gang gaan. "Zolang we dat gat wisten te handhaven, was het prima om naar te kijken. Maar het kan natuurlijk misgaan. Als het achter ons dichterbij was geweest, hadden we ingegrepen."
Het is een eerlijk inkijkje in de berekening die een teambaas in real time maakt: raceplezier versus strategisch risico. Dit keer bleef de schade beperkt - al voelde het voor Russell, en daarmee ook voor Wolff, allerminst zo.