Max Verstappen staat tijdens de Grand Prix van Italië voor een pittige uitdaging met de RB22 van Red Bull Racing. Op het razendsnelle Monza wordt niet alleen de pure snelheid van de Red Bull op de proef gesteld, ook het energiemanagement wordt cruciaal. Juist op dat vlak kan het circuit één van de lastigste opdrachten van het seizoen worden. Monza staat al jarenlang bekend als een buitenbeentje op de
Formule 1-kalender. De lange rechte stukken zorgen ervoor dat teams met extreem weinig neerwaartse druk rijden. Voor Max Verstappen betekent dit dat Red Bull Racing de RB22 waarschijnlijk in één van de meest extreme configuraties van het seizoen moet zetten.
Een zo laag mogelijke luchtweerstand is essentieel om op de rechte stukken niet te veel tijd prijs te geven. Tegelijkertijd moet Verstappen voldoende vertrouwen houden tijdens het harde aanremmen voor de langzame chicanes. Precies die combinatie maakt de afstelling van de RB22 interessant.
Verstappen moet compromis vinden met RB22
Vooral de remstabiliteit en tractie worden belangrijke aandachtspunten. Verstappen moet vanaf zeer hoge snelheid hard in de remmen voor onder meer de eerste chicane, waarna hij de RB22 zo snel mogelijk weer moet lanceren.
Daar komt bij dat de kerbstones in de eerste twee chicanes agressief gebruikt moeten worden om een snelle rondetijd neer te zetten. Een auto die daar instabiel wordt of slecht over de kerbs rijdt, kan Verstappen behoorlijk wat tijd kosten.
Onder de reglementen van 2026 komt daar een nieuwe complicatie bij: het managen van de beschikbare elektrische energie. Monza behoort wat dat betreft tot de meest gevoelige circuits van het seizoen.
Door het kleine aantal remzones zijn er relatief weinig mogelijkheden om energie terug te winnen. Tegelijkertijd wil Verstappen juist op de lange rechte stukken zo lang mogelijk over het maximale vermogen beschikken. De FIA hanteert daarom op Monza de laagste harvest-limieten van het seizoen om het zogenoemde 'super clipping' zo veel mogelijk tegen te gaan.
Voor Red Bull wordt het zaak om precies uit te rekenen waar Verstappen zijn elektrische energie inzet en waar die juist gespaard moet worden. Ook slipstreamen kan daardoor een veel grotere rol krijgen. Een tow van een andere auto levert niet alleen rechtstreeks rondetijd op, maar kan mogelijk ook helpen bij het managen van de energie over een volledige ronde.
Kwalificatie wordt ingewikkelde puzzel voor Verstappen
Dat maakt vooral de kwalificatie interessant. De outlap van Verstappen draait namelijk niet uitsluitend om het op temperatuur krijgen van zijn banden. Red Bull moet er tegelijkertijd voor zorgen dat de batterij voldoende is voorbereid voor de snelle ronde en de lange acceleratie richting de eerste chicane.
Daar zit direct een volgend heikel punt. Het genereren van voldoende temperatuur in met name de voorbanden is historisch gezien lastig op Monza. Pirelli heeft weliswaar voor de zachtste bandencompounds gekozen, maar de combinatie van weinig snelle bochten en lange rechte stukken maakt het prepareren van de banden nog altijd bijzonder belangrijk.
Verstappen kan tijdens zijn outlap flink slingeren om temperatuur in het rubber te krijgen, maar moet tegelijkertijd rekening houden met zijn energiegebruik. De voorbereiding op één snelle ronde wordt daardoor een delicate balans tussen banden en batterij.
Nieuw zijn bovendien vier SLM-zones die op Monza zijn toegevoegd. Die blijven zelfs onder natte omstandigheden actief, al worden de activatiepunten in dat geval naar achteren geschoven.
Treintjes kunnen Verstappen parten spelen
Tijdens de race verandert het spel opnieuw. De lange rechte stukken geven de banden telkens de mogelijkheid enigszins af te koelen voordat de volgende bochtencombinatie begint. Vooral de slijtage aan de linkerkant van de banden wordt naar verwachting de belangrijkste beperkende factor.
Strategisch lijkt Monza op papier relatief overzichtelijk. Een éénstopper is de meest voor de hand liggende strategie en alle drie de beschikbare compounds zijn bruikbaar tijdens de Grand Prix. Teams zullen de longruns op vrijdag daarom vooral gebruiken om te bepalen hoe de soft, medium en hard zich ten opzichte van elkaar verhouden.
Voor Verstappen maakt dat de kwalificatie mogelijk nog belangrijker. Een enkele auto passeren is doorgaans goed mogelijk op Monza, maar door de lange rechte stukken kunnen gemakkelijk 'treintjes' ontstaan. Een coureur die achter meerdere auto's vast komt te zitten, kan daardoor veel moeilijker terrein goedmaken dan de enorme inhaalmogelijkheden op papier doen vermoeden.
De uitgangspositie van Verstappen kan dus minstens zo belangrijk worden als de pure snelheid van de RB22 over een lange stint.
Ook een neutralisatie kan de strategie plotseling op zijn kop zetten. De historische kans op een Safety Car ligt rond de 40 procent en die op een Virtual Safety Car rond de 30 procent. Daar staat tegenover dat de laatste drie Grands Prix op Monza zonder dergelijke onderbrekingen zijn verlopen.
Voor Verstappen en Red Bull wacht daarmee een weekend waarin verschillende eigenschappen van de RB22 tegelijkertijd onder het vergrootglas komen te liggen. Topsnelheid, remstabiliteit, tractie, het rijden over de kerbs, bandenvoorbereiding én vooral het gebruik van de elektrische energie moeten allemaal samenkomen.
Op een circuit waar de marges klein zijn en slipstreaming onder de nieuwe reglementen een belangrijke factor kan worden, kan één verkeerde keuze in de afstelling of voorbereiding al grote gevolgen hebben. Monza wordt daarmee een interessante graadmeter voor hoe goed Verstappen en Red Bull de unieke eisen van de RB22 onder de knie hebben.