Telemetriegegevens bewijzen Wolffs gelijk: dit zeggen de cijfers over Verstappens unieke techniek

In het nieuwe tijdperk van de Formule 1 gaat het allemaal om de engerie-inzet van de krachtbron en batterij. Dit jaar heeft de motor een fifty-fifty-verdeling van elektrisch vermogen en motorisch vermogen. Een coureur die het concept van energy deployment goed snapt en kan toepassen, kan mogelijk een groot voordeel hebben.

Wolff vertelde tegenover onder meer GPblog dat ‘Red Bull meer energie kon inzetten op de rechte stukken dan wie dan ook’. Dat zorgt ervoor dat Verstappen veel sneller op de bocht afging en daar dus significante tijdswinst maakte. Dit soort gegevens zijn te checken middels de telemetrie.

Telemetrie is het real-time op afstand verzamelen en analyseren van data via honderden sensoren in de auto. Om in te zoomen op de uitspraak van Wolff, hebben we de telemetriegegevens geanalyseerd middels GP Tempo.

Hierop zijn drie dingen te zien: de track dominance, dus waar welke coureur sneller is, de snelheid op het geselecterde punt van de ronde, en om welk deel van de baan het gaat.

Om Verstappen en George Russell met elkaar te vergelijken, hebben we van de eerste testdag in Bahrein, waarop beide rijders reden, de persoonlijk snelste rondes gepakt om te vergelijken hoe snel ze de eindes van de rechten stukken naderen.

In de grafiek is Verstappen de donkerblauwe lijn en Russell de lichtblauwe. Richting bocht 1 rijdt Verstappen 334 kilometer per uur, waar Russell 12 kilometer per uur langzamer rijdt. Het verschil is opnieuw groot richting bocht 4, waar Verstappen 288 kilometer per uur rijdt en Russell 370.

In de grafiek staan nog twee rode cirkels: richting bocht 11 en richting bochten 14 en 15. Ook daar piekt Verstappen en kan hij langer gebruikmaken van de batterij om de bocht sneller in te gaan. Daarbij maakt de Red Bull Ford-motor meer toeren dan de Mercedes-motor.

Om een bredere vergelijking te maken hebben we de derde dag onder de loep genomen (omdat Verstappen en Russell allebei op die dag reden, donderdag zaten Isack Hadjar en Kimi Antonelli achter het stuur). Lewis Hamilton en Oscar Piastri zijn toegevoegd aan de grafiek. Opnieuw zijn de persoonlijk snelste rondes van de dag vergeleken.

Wederom is te zien dat Verstappen richting het einde van het eerste rechte stuk veel sneller is dan Ferrari, Mercedes en McLaren. Verstappen rijdt met 333 kilometer per uur richting bocht 1, terwijl Russell en Hamilton zelfs bijna dertig kilometer per uur langzamer rijden. Piastri komt het dichtst bij met 325 kilometer per uur.

Richting bocht 3 is het verschil ditmaal minder groot: Russell is daar slechts drie kilometer per uur langzamer, en het valt op de track map op dat het stuk vanaf bocht 2 lichtblauw is voor Russell, wat betekent dat hij op dat stuk sneller was dan de andere rijders. Hamilton tikt daar 279 kilometer per uur aan, Piastri 293.

Opvallend genoeg verliest Verstappen zijn dominantie richting bochten 11 en 14. In de vergelijking met Russell van dag 1 waren daar duidelijke pieken te zien, maar nu heeft Russell zelf de overhand op het rechte stuk naar bocht elf. Bij de derde cirkel in de grafiek is te zien dat Russell daar 299 kilomper per uur reed, terwijl Verstappen 277 reed. Hamilton en Piastri reden daar ook sneller.

Bij de laatste piek voorafgaand aan bocht 14 was Verstappen wederom niet sneller dan Russell. Daar pakte Hamilton de pieksnelheid van 309, terwijl Verstappen en Russell allebei 303 kilometer per uur reden.

Terwijl Mercedes Red Bull met de favorietenrol opzadelde, liet Pierre Waché weten dat hij nog voldoende gebieden ziet waarop de concurrentie sneller is. Tegenover GPblog zei de technisch directeur dat de langzamere bochten en de bochten met gemiddelde snelheid nog steeds kleine pijnpuntjes zijn voor Red Bull.

Waché denkt dat Ferrari en Mercdes daar iets sterker zijn, maar noemde McLaren niet. Om dit te bekijken hebben we de track dominance bekeken van de persoonlijk snelste rondes op dag 1, waarop ook Lando Norris (oranje), Kimi Antonelli (lichtblauw) en Charles Leclerc (rood) reden, met dag 3 van Verstappen (donkerblauw), Russell (lichtblauw), Piastri (Oranje) en Hamilton (rood). Hierop is te zien dat Red Bull op beide dagen aan het einde van het rechte stuk dominant is, wat Wolff bedoelt.

Vergeleken met dag 1 is Mercedes richting het einde van de week sterker geworden op de rechte stukken. Russells lichtblauwe stukken zijn duidelijker aanwezig dan op de track map van dag 1. Op de eerste dag, waarop Norris reed, is te zien dat McLaren sterk was in de snellere bochten 5, 6, en 7, terwijl dat op dag 3 met Piastri achter het stuur veranderde naar dominantie in langzame doordraaiers (bochten 1, 8 en 10)

Op dag 1 is Ferrari overigens helemaal niet te zien in de track map, maar op dag 3 wel. De SF-26 is sterk tussen 7 en 8, in bocht 11 en in bocht 14. Op beide kaartjes is Red Bull sterk aan het einde van het rechte stuk, al is het, zoals Waché al zei, goed om in de gaten te houden of ze ook sneller kunnen worden in de bochtige stukken.

Riching het einde van de testweek zijn meer teams Red Bull en de schakeltechniek van Verstappen gaan kopiëren, waardoor de 'dominantie' van de RB22 op sommige baandelen een beetje verdween. Het zal interessant zijn om dit te evalueren in week 2 in Bahrein, waar teams weer nieuwe data en aspecten van de batterij zullen ontdekken.

Meer over Max Verstappen en Red Bull Racing in de podcast van GPblog