Verstappens cijfers onderstrepen zijn gigantische aandeel in de opmars van Red Bull

Red Bull heeft de afgelopen weken een flinke stap voorwaarts gezet. Waar Verstappen in Baku nog genoegen moest nemen met de tweede plaats achter George Russell, won hij vervolgens in Maleisië en Singapore. Vooral die laatste overwinning was overtuigend: Verstappen vertrok vanaf pole position en kwam met ruim zeven seconden voorsprong op Charles Leclerc over de finish.

De resultaten suggereren dat Red Bull inmiddels de maatstaf is geworden, maar daar zijn de concurrenten het niet allemaal over eens. Russell beschouwt Red Bull als het te kloppen team, terwijl onder anderen Kimi Antonelli en Ferrari-teambaas Fred Vasseur die conclusie niet willen trekken. De rondetijden van de afgelopen drie Grands Prix geven meer inzicht in de daadwerkelijke krachtsverhoudingen.

Tijdens de Grand Prix van Azerbeidzjan waren de onderlinge verschillen tussen de topteams bijzonder klein. Mercedes noteerde met 1:47.702 de beste mediane racepace, terwijl Red Bull daar met 1:47.710 slechts acht duizendsten achter zat. McLaren en Ferrari volgden op respectievelijk 0,136 en 0,240 seconde van Mercedes.

Wanneer uitsluitend naar Verstappen wordt gekeken, ontstaat een iets ander beeld. Met een mediane rondetijd van 1:47.614 was de Nederlander sneller dan het teamgemiddelde van Mercedes. Russell was individueel echter nog iets sneller met 1:47.503. Het verschil tussen de twee bedroeg daarmee 0,111 seconde per ronde.

Red Bull en Mercedes waren in Baku dus vrijwel gelijkwaardig. Verstappen moest bovendien vanaf de achtste startpositie naar voren komen, terwijl Russell vanaf pole position de wedstrijd kon controleren. Uiteindelijk kwam Verstappen slechts twee tienden tekort om de Mercedes-coureur van de overwinning te beroven. De cijfers wijzen er niet op dat Red Bull in Baku al over een duidelijk snellere auto beschikte. Het verschil met Mercedes was daarvoor te klein, terwijl Russell over de gehele race individueel zelfs een iets betere mediane rondetijd noteerde.

Een week later zag het beeld er anders uit. Tijdens de Grand Prix van Maleisië verloor Verstappen bij de start twee posities aan de Mercedes-coureurs, maar wist hij zowel Russell als Antonelli weer te passeren. Vooral tijdens zijn lange stint op de zachte banden maakte Verstappen indruk. Over twintig schone ronden, van ronde 13 tot en met 32, reed hij gemiddeld 1:41.814. Antonelli kwam op de mediumband tot 1:42.333, waarmee de Italiaan gemiddeld 0,519 seconde per ronde toegaf. Russell was met 1:42.592 nog langzamer.

Ook Ferrari en McLaren konden het tempo van Verstappen in deze fase niet volgen. Lewis Hamilton was met 1:43.052 de snelste Ferrari-coureur, terwijl Lando Norris op de harde band gemiddeld 1:43.857 reed. Vanwege de chaotische aard van de race in de regen hebben we dezelfde data gepakt die we al hadden berekend in Maleisië. Daarin zijn per coureur de meest representatieve stints gepakt en zijn ook de compounds genoteerd.

De voorsprong van Verstappen was indrukwekkend, maar niet volledig toe te schrijven aan de snelheid van de Red Bull. De Nederlander reed op softs, terwijl Mercedes de mediumband gebruikte en McLaren op de harde compound reed. Dat bleek ook later in de race. Toen Antonelli eveneens op zachte banden reed, werd het verschil aanzienlijk kleiner. Tussen ronde 35 en 42 noteerde Verstappen gemiddeld 1:40.802, tegenover 1:40.940 voor Antonelli. Het voordeel was daarmee teruggelopen tot 0,138 seconde per ronde.

Bovendien was Oscar Piastri in deze fase met 1:40.723 zelfs iets sneller dan Verstappen. De McLaren-coureur reed echter op harde banden, waardoor de omstandigheden opnieuw verschilden. De belangrijkste conclusie uit Maleisië is dan ook niet dat Red Bull structureel een halve seconde sneller was dan Mercedes, maar dat Verstappen gedurende de beslissende lange stint veel meer snelheid wist te benutten. Toen Mercedes later op dezelfde compound reed, waren de verschillen aanzienlijk kleiner.

Tijdens de Grand Prix van Singapore zette Verstappen zijn sterke vorm voort. De Nederlander was vanaf pole position oppermachtig en leidde iedere ronde van de wedstrijd. De racepace laat echter een opvallend verschil zien tussen zijn individuele prestaties en die van Red Bull als team. Wanneer de mediane rondetijden van beide coureurs worden gecombineerd, kwam Ferrari met 1:37.589 als beste uit de bus. McLaren volgde met 1:37.962, Mercedes met 1:38.135 en Red Bull met 1:38.177.

Dat laatste cijfer geeft echter een vertekend beeld. Isack Hadjar kende een bijzonder moeizame openingsfase, waardoor zijn rondetijden het teamgemiddelde aanzienlijk beïnvloedden. Verstappen was individueel namelijk sneller dan alle drie de concurrerende teammedianen.

Verstappen was daarmee ruim drie tienden sneller dan het teamgemiddelde van Ferrari, bijna zeven tienden sneller dan McLaren en 0,850 seconde sneller dan Mercedes. Het is echter belangrijk om de cijfers niet rechtstreeks te vertalen naar een verschil in autosnelheid. Verstappens individuele mediane rondetijd wordt hier vergeleken met gemiddelden waarin twee coureurs zijn meegenomen. Bovendien reed Antonelli met een mediaan van 1:37.522 aanzienlijk sneller dan zijn teamgenoot Russell, die op 1:38.747 uitkwam.

Ook Ferrari was individueel bijzonder competitief. Leclerc noteerde met 1:35.202 de snelste afzonderlijke raceronde, terwijl Verstappen tot 1:36.201 kwam. De Monegask kon die snelheid echter niet omzetten in een overwinning. Verstappen beschikte vooral over de consistentie om zijn voorsprong vast te houden. Zijn mediane racepace van 1:37.285 onderstreept dat hij gedurende de wedstrijd bijzonder weinig tijd verloor, terwijl de achtervolgers niet in staat waren om langdurig druk uit te oefenen.

Na de overwinning in Singapore staat Red Bull voor een interessante situatie. Verstappen heeft inmiddels op drie verschillende circuits laten zien dat hij vooraan kan meedoen, terwijl de Oostenrijkse renstal het ontwikkelingsprogramma voor 2026 heeft afgerond. De concurrentie ziet bovendien nog mogelijkheden om dichterbij te komen door bestaande pakketten beter te benutten of verdere ontwikkelingen door te voeren.

Het belangrijkste verschil met eerder dit seizoen is dat Verstappen niet langer afhankelijk lijkt van één specifiek type circuit om voor de overwinning te kunnen strijden. Baku vroeg om efficiëntie op de lange rechte stukken, Maleisië om een combinatie van snelle bochten en bandenmanagement en Singapore stelde de auto juist in langzame bochten en op een hobbelig stratencircuit op de proef. Dat Red Bull op alle drie de circuits competitief was, is misschien nog wel belangrijker dan de onderlinge verschillen in rondetijden.

Daar staat tegenover dat Mercedes, Ferrari en McLaren op verschillende momenten hebben laten zien over vergelijkbare snelheid te beschikken. Russell was in Baku nog iets sneller dan Verstappen, Antonelli kon in Maleisië op dezelfde bandencompound goed volgen en Leclerc liet in Singapore zien dat Ferrari over voldoende snelheid beschikte om snelle rondetijden neer te zetten.

De conclusie is dan ook dat Verstappen momenteel de meest overtuigende racepace laat zien, maar dat Red Bull nog niet zonder meer als de snelste auto kan worden aangewezen. De Nederlander heeft in drie opeenvolgende Grands Prix op verschillende manieren het verschil gemaakt, terwijl de concurrentie nog altijd dicht genoeg in de buurt zit om hem onder druk te zetten.

Voor Red Bull is dat tegelijkertijd goed en slecht nieuws. De RB22 lijkt inmiddels op uiteenlopende circuits competitief te zijn, maar zonder verdere upgrades moet het team erop vertrouwen dat die snelheid ook behouden blijft wanneer Mercedes, Ferrari en McLaren meer uit hun eigen pakketten weten te halen. De Grand Prix van de Verenigde Staten wordt daarmee een belangrijke graadmeter voor de vraag of Verstappens recente voorsprong structureel is, of dat de concurrentie het gat alweer kan verkleinen.