Data geven Norris gelijk na 'arrogante' uitspraak over Piastri

Hoewel Norris vanaf poleposition vertrok, kwam hij niet als leider van de wedstrijd door de eerste bochtenreeks - dat was Piastri. De Australiër kreeg een inhaalactie gedaan en leidde een groot deel van de Grand Prix, maar de pace werd opgeschroefd door een enigszins ongeduldige Norris. "Ik ben sneller. Ik weet zeker dat ik nu tien seconden [bij Max Verstappen] weg zou kunnen rijden", zei de regerend wereldkampioen over de boordradio tegen zijn team.

Uiteindelijk werd Piastri eerder naar binnen gehaald, waarna Norris zijn pace dan ook kon laten zien. Inderdaad, binnen een paar ronden liep het gat met Verstappen op naar acht seconden. De race van Norris en Piastri is op te delen in vier stints, waarbij Piastri vanwege zijn DNF de vierde stint niet heeft gereden. Zijn uitvalbeurt veroorzaakte een Virtuele Safety Car, waardoor Norris wel een vierde stint reed op de zachte band.

De McLaren-coureurs gingen aan het begin van de race redelijk gelijk op en was Piastri zelfs een fractie sneller gemiddeld. Op de mediumband pakte Norris een stintgemiddelde van 1:25.482, terwijl Piastri op 1:25.451 zat. Norris was daar echter wel beter bezig met het managen van de banden. De gemiddelde delta, dus het gemiddelde verschil in rondetijd per ronde, was bij hem -0.016s, bij Piastri twee keer zo groot: -0.032s.

Op de harde band leek Norris veel beter uit de voeten te kunnen met de auto dan Piastri. Norris haalde die banden op in ronde 17, terwijl Piastri in ronde 16 naar binnen ging. Piastri's tweede stint was slechts zes ronden korter dan die van Norris, toch reed de Brit twee tienden sneller gemiddeld. Stint 3 is uiteraard lastig te vergelijken, omdat Piastri opgehouden werd door verkeer en Norris in vrije lucht reed, maar ook daar is het verschil tussen beide coureurs groot. De bandendegradatie van Norris was wel hoger in stint 3.

Op de zachte band laat de regerend wereldkampioen een indrukwekkende stint zien, met een gemiddelde van 1:23.035 en een delta van slechts 0.009s per ronde. De sleutel van Norris' race ligt waarschijnlijk in de tweede en derde stint, waar hij duidelijk sneller was dan Piastri, en wat ervoor zorgde dat hij vooraan kon blijven rijden. Bovendien had Norris het geluk dat zowel Ferrari als Red Bull Racing het zwaar hadden op de harde band. De pace van Max Verstappen en Lewis Hamilton zakte daar behoorlijk in, zoals al door GPblog is geanalyseerd.

In de derde stint was vooral Verstappen de uitblinker, die op de zachte band iets beter overweg kon met de auto dan op de harde band. Daar trokken de gemiddelde rondetijden dan ook naar elkaar toe, maar Red Bull besloot Verstappen onder de Virtuele Safety Car niet naar binnen te roepen. Terwijl Norris op nieuwe softs reed in de slotfase, reed Verstappen op oude softs. Daardoor kon de Brit de viervoudig wereldkampioen met gemak achter zich houden. Hij had op zondag sowieso het idee dat hij niet te stoppen was.

"Vooral mijn racepace maakte me blij. Ook toen ik in het begin nog achter Oscar zat, zag ik al hoe goed mijn tempo was. Daarna merkte ik dat ik op alle vlakken sterker was: qua bandenslijtage, qua snelheid en eigenlijk in alles. Ik was er dan ook van overtuigd dat ik deze race kon winnen", vertelde Norris na afloop. "Ik wilde winnen en ik had duidelijk meer snelheid dan Oscar. Op dat moment hadden we simpelweg een grotere kans om de race te winnen."