Analyse | De democratische erosie binnen de FIA onder Ben Sulayem

Tijdens de General Assembly van de FIA worden waarschijnlijk voorstellen ter stemming gebracht die de Mohammed Ben Sulayem tot in het oneindige de scepter te zwaaien over de federatie, zo kon GPblog deze week als eerste melden.

Deze website heeft begrepen dat er op de agenda in Macau niet alleen het voorstel op de agenda staat om af te stappen van de maximale drie termijnen voor een FIA-voorzitter (tenminste tot en met het 69ste levensjaar als laatste moment van verkiezing). Er komt waarschijnlijk een tweede, separate stemming over de vraag of alle nu geldende beperkingen voor de huidige president opgeheven kunnen worden. Dan gaat het om het aantal termijnen én het opheffen van de leeftijdsgrens.

Als door de wijzigingen in de statuten het voor Mohammed Ben Sulayem mogelijk is om ongelimiteerd president van de FIA te blijven, schuift de autosportfederatie een gevaarlijke richting op. Het is voor een organisatie nooit gezond als één en dezelfde leider onbeperkt, vaak zonder tegenspraak de macht in handen heeft én langzaam checks en balances verdwijnen.

Waarom er dan toch een verwachte meerderheid voor minimaal één van de voorstellen is, is voor een leek wellicht lastig te begrijpen. Dat heeft te maken met de manier waarop Ben Sulayem de FIA leidt. In de General Assembly weegt de stem van alle FIA-clubs even zwaar. Dus Motorsport UK uit Groot-Brittanië heeft evenveel inspraak als de plaatselijke club uit Swaziland.

Juist op die kleintjes richt de leider van de FIA zich nadrukkelijk; door ze FIA-gelden of andere voordeeltjes te beloven. Deze clubs zouden wel gek zijn om hun melkkoe weg te sturen, dus met hun stem houden ze hem in het zadel. Want is er prettiger dan te weten dat je met Ben Sulayem nog vele jaren aan de macht kunt rekenen op je inkomstenstroom?

Door eerder aangenomen wijzigingen in de statuten kon Tim Mayer het afgelopen jaar op het laatste moment het alsnog niet als uitdager van Ben Sulayem tegen hem opnemen tijdens de laatste presidentsverkiezing. De Amerikaan hamert er sindsdien op dat de FIA van binnenuit verandert. Dat kan volgens hem alleen door processen op te tuigen die maken dat er good governance is, met gerege;d andere mensen aan het roer.

Ondanks zijn inspanningen lijken de FIA en een merendeel van de FIA-clubs niet klaar voor een dergelijke verandering. Veel liever kijken zij naar de korte termijn. Dat grote clubs zoals in Groot-Brittannië met afschuw naar deze ontwikkelingen kijken, maakt door de manier waarop de stemprocessen zijn ingericht allemaal niets uit.