'Fenomeen Antonelli mist wat Verstappen en Hamilton tot wereldsterren maakt'

Voor elk blad, elke website, social media-kanaal of podcast over F1 geldt: de cijfers hangen af van de prestaties van Max Verstappen en Lewis Hamilton. Hoe spannend de Formule 1 ook is, als die twee of niet eens één van de twee vooraan meedoet, haakt het merendeel van de F1-volgers af.

In de afgelopen weken hebben alle F1-volgers het weer gemerkt. Verstappen die voor de overwinning strijdt, is iets wat mensen willen zien. De cijfers vliegen dan opeens de lucht in. Wat maakt het dat Verstappen en Hamilton wereldwijd zo geliefd zijn en iemand als Kimi Antonelli, in potentie misschien wel net zo getalenteerd, niet dezelfde steun ontvangt?

Want op het circuit laat Antonelli dingen zien die toch maar weinig coureurs hem ooit hebben voorgedaan. Alleen Max Verstappen was jonger toen hij zijn eerste zege pakte vergeleken met Antonelli, maar de jongste man op pole was Kimi. De jongste wereldkampioen wordt hij fluitend. Met 20 jaar is hij maar liefst 3 jaar jonger dan recordhouder Sebastian Vettel.

Op het circuit is Antonelli bijzonder volwassen. Hij is in 2026 nauwelijks op een fout te betrappen en lijkt ieder weekend voor Mercedes te maximaliseren. George Russell, voorheen toch tot de betere coureurs in F1 gerekend, is totaal niet opgewassen tegen Antonelli.

Toch komt Antonelli niet in de buurt bij de populariteit van Verstappen, Hamilton of Fernando Alonso in hun eerste jaren in F1. Ondanks dat Antonelli de eerste Italiaanse wereldkampioen zal worden sinds Alberto Ascari in 1953, overstijgt Antonelli totaal niet de interesse in Ferrari. Verstappen en Alonso waren de eerste grote held voor hun land, maar Hamilton was de zoveelste Brit die successen boekte in de toch al overwegend Britse sport. Toch kreeg ook Hamilton meer aandacht dat Antonelli nu.

Het verschil zit hem deels op het circuit. Antonelli presteert en maximaliseert, maar het sprankelt niet. Hamilton, Alonso, Verstappen en ook voorgangers als Michael Schumacher en Ayrton Senna kenmerkten zich allemaal met een unieke en vaak ietwat agressieve rijstijl. Die agressiviteit op het circuit zorgde voor tegenstanders, maar ook veel voorstanders. Het deed stof opwaaien.

Nog meer zorgden al die karakters ook voor unieke momenten buiten het circuit. Opstootjes met andere coureurs, uitspraken over de sport of bepalende personen en gewoonweg interessante uitspraken. Geen coureurs die tot op het bot toe mediagetraind zijn door hun team, maar coureurs die menselijk zijn en op die manier zorgen dat mensen ook achter hun gaan staan.

Dit alles mist Antonelli. Kimi is een vriendelijke, lieve jongen nog maar. Daar is helemaal niks mis mee, maar het sprankelt niet. Al zijn uitspraken zijn netjes afgewogen en hij zal geen kwaad woord spreken over zijn team, teamgenoten of rivalen. Mercedes zal er dolblij mee zijn, de fans veel minder.

Antonelli doet daarmee denken aan Lando Norris en Oscar Piastri. Ook twee lieve jongens waar ondanks de titelstrijd in 2025, wereldwijd nauwelijks echt interesse in was. In 2025 ontstond er pas weer interesse in de sport toen Max Verstappen opeens nog mee ging doen om de titel. In 2026 zien we eenzelfde patroon.

Of het in het karakter zit van Antonelli om de randjes op te zoeken, betwijfel ik ten zeerste. Wat zeker niet mee heeft geholpen is de jarenlange begeleiding van Mercedes. Voor het team top, voor de buitenwacht eerder saai. Net als George Russell en Valtteri Bottas vervalt Antonelli vooral in cliché, trapt hij open deuren in en is hij vooral lief. De ideale schoonschoon, een nieuwe posterboy voor de F1 en daarmee opvolger van Hamilton en Verstappen, is hij daarmee zeker niet.