Zo kon Verstappen McLaren verslaan dankzij Red Bulls strategische masterclass

De Grand Prix van Qatar was een verrassende en fascinerende race waarin strategie een cruciale rol speelde — uiteindelijk in het voordeel van Verstappen, die zowel Oscar Piastri als Norris wist te verslaan.

De strategische keuzes, gecombineerd met Verstappens fenomenale rijwerk, zetten McLaren onder druk en dwongen het team om beide coureurs exact dezelfde aanpak te geven, om elke vorm van voorkeur te vermijden. De redenen achter de zege van de Nederlander hangen daarnaast nauw samen met de set-up die Red Bull eindelijk vond, na een moeizame vrijdag en een uitdagende sprintrace.

Het weekend van Red Bull Racing begon niet zoals gehoopt. Verstappen klaagde direct in VT1 over onderstuur en een onstabiele auto bij hoge snelheid — duidelijke signalen dat de juiste afstelling nog ver weg was. De Nederlander vroeg om meer grip aan de voorkant in medium-snelle bochten en wilde dat de auto minder heftig over kerbstones sprong. Vooral op de softs ervaarde hij veel trillingen tijdens zijn kwalificatiesimulaties.

Daarom besloot Red Bull tot grote set-upwijzigingen voorafgaand aan de sprintracekwalificatie op vrijdagmiddag. Die aanpassingen leverden echter niet het gewenste resultaat op. In SQ1 en SQ2 — beide op de medium band — zag het er nog redelijk goed uit: minder stuiteren, minder vibraties, en daardoor kon Verstappen strijden met beide McLarens.

Maar zodra de softs onder de RB21 gingen in SQ3, keerden het onderstuur en het stuiteren meteen terug. Verstappen ging zelfs naast de baan tijdens zijn eerste ronde op de zachte band en kwam niet verder dan P6 — achter teamgenoot Tsunoda.

Tegenover F1TV zei hij na afloop: “Niet goed vanaf de eerste ronde. Heel slecht gestuiter en extreem onderstuur, dat bij hoge snelheid omsloeg in overstuur. We hebben wat dingen geprobeerd, maar het werkte niet goed. We moeten begrijpen waar het vandaan komt.”

Door de parc fermé-regels kon Red Bull de auto niet aanpassen tot de sprint was afgelopen. In die sprintrace finishte Verstappen als vierde, waardoor hij slechts enkele punten verloor ten opzichte van de McLarens. Vooral in de openingsronden had de RB21 tempo, waardoor hij in de DRS van Norris kon blijven. Maar zodra de banden sleten, verloor Verstappen snel terrein. Hij eindigde op 2,8 seconden achter Norris.

Na de sprintrace werkte Red Bull wél aan de auto om het stuiteren te verminderen. De aerodynamische configuratie bleef gelijk: de medium–high downforce achtervleugel met uitgesproken spoon-profiel en een dubbele beam wing met slanke elementen om de weerstand laag te houden.

De belangrijkste aanpassingen zaten in de mechanische afstelling, met een conservatievere rijhoogte en een set-up gericht op minder stuiteren in medium- en hogesnelheidsbochten.

Die aanpassingen wierpen hun vruchten af. Ondanks blijvend onderstuur in enkele bochten, pakte Verstappen een knappe P3 in de kwalificatie — een duidelijke verbetering dankzij het werk in de fabriek en in de simulator. Toch was zichtbaar dat McLaren op pure snelheid nog steeds de betere auto had.

Na de sessie zei Verstappen: “Het was iets beter, maar er blijven beperkingen die voorkomen dat we harder kunnen pushen over één ronde”, waarbij hij verwees naar de onderstuurproblemen met de zachte band.

Nadat hij het hele weekend achter McLaren had gezeten en niet genoeg potentieel in zijn auto had om de papaya-wagens aan te vallen, wist Verstappen dat slechts twee elementen in zijn voordeel zouden spelen in de Grand Prix van Qatar op zondag om de titelstrijd in leven te houden: de start en de strategie.

Bij de start slaagde hij erin Norris te passeren en greep daarmee de eerste grote kans van het weekend. De tweede grote mogelijkheid kwam in ronde 7: toen Gasly en Hulkenberg in de exitvan bocht 1 met elkaar in aanraking kwamen, werd de safety car ingezet, waardoor strategen binnen enkele seconden keuzes moesten maken. De verplichting tot twee pitstops en maximaal 25 ronden per set banden bood Verstappen de beste gelegenheid om Oscar Piastri voor hem te proberen te passeren.

Zoals hoofdstrateeg Hannah Schmitz uitlegde, had Red Bull vóór de start al precies voor ogen wat er moest gebeuren als er vroeg in de race een safety car zou komen: “Voor de race was dat exact het moment waarop onze safety car- en virtual safety-car-window openden, en dat was ook het plan. Dus we zouden met beide auto’s naar binnen gaan als de safety car in ronde 7 naar buiten zou komen.”

Tegenover Viaplay verduidelijkte ze waarom dat zo’n sterke tactische zet was: “Het voordeel van pitten onder een safety car is zó groot wanneer je toch twee stops moet maken, dat het voor ons een logische keuze was. En ik denk dat een groot deel van de pitstraat er hetzelfde over dacht.”

Die vroege, beslissende call — gecombineerd met de keuze van McLaren om juist niet te stoppen met beiden — leverde Verstappen de ideale uitgangspositie op. Zodra Norris en Piastri in ronde 25 wél hun stop maakten, had Verstappen volledig vrije lucht en kon hij in de slotrondes van zijn tweede stint maximaal pushen.

Het grootste voordeel kwam toen hij in ronde 32 overstapte op de harde band. Hoewel die harde set slechts zeven rondjes frisser was dan die van beide McLarens, verkleinde hij het gat razendsnel tot slechts 3,6 seconden. In de daaropvolgende ronden won hij telkens tijd, tot het moment waarop hij binnen het DRS-bereik van Norris kwam — kort voordat de Brit in ronde 44 opnieuw moest pitten.

Daarna nam Verstappen met nog 14 ronden te gaan de leiding over, met een comfortabele marge van ruim 15 seconden op Piastri. Dankzij dat grote tijdsvoordeel én zijn sterke pace kon hij de race relatief gecontroleerd uitrijden en uiteindelijk zijn zevende overwinning van het seizoen pakken — waarmee hij gelijk kwam met Norris en Piastri wat zeges betreft.

Door deze overwinning pakte Verstappen kostbare punten terug in het kampioenschap en sleepte hij de titelstrijd mee naar de finale in Abu Dhabi. Voor Red Bull wordt het nu essentieel om daar direct te beginnen met een sterke basisafstelling en daarop door te bouwen, zodat Verstappen het kan opnemen tegen de beide McLarens onder gelijkwaardige omstandigheden.