Data leggen bloot waarom Albon geen andere optie leek te hebben dan Williams

Aan het begin van zijn Formule 1-carrière liet Albon goede prestaties zien, al was hij in de onderlinge kwalificatie- en raceduels niet beter dan Red Bull-teamgenoten Daniil Kvyat en Max Verstappen. De balans begon te verschuiven toen Albon na een korte periode in de DTM terugkeerde naar de Formule 1. Williams haalde hem in 2020 binnen, waar hij tegen Nicolas Latifi reed. Albon won dat duel met overmacht.

Ook naast Logan Sargeant blonk de Britse Thai uit, aangezien de Amerikaan enorm worstelde in de Formule 1-auto van Williams en regelmatig in de problemen terechtkwam. In de negen races die hij naast Franco Colapinto reed, werd de druk op Albon al iets meer opgevoerd. Dat zette zich voort toen Sainz zich bij het team voegde in 2025. De Spanjaard moest even wennen aan de auto, maar pakte in zijn eerste jaar maar vijftien punten minder dan Albon.

In de tweede helft van 2025 was te zien dat Sainz steeds meer begon te wennen aan de auto en het rijgedrag van de Williams onder de knie kreeg. Het hoogtepunt vormde een podium in Bakoe. De racepace uit 2025 laat zien dat Albon en Sainz vrijwel direct aan elkaar gewaagd waren. Over 21 bruikbare races bedroeg het gemiddelde verschil slechts 0,055 seconde per ronde in het voordeel van Albon. Albon was weliswaar in dertien races sneller en Sainz in acht, maar de daadwerkelijke gemiddelde voorsprong was minimaal.

Na jaren waarin Latifi en Sargeant structureel op grote achterstand stonden, kreeg Albon met Sainz plotseling een teamgenoot die qua pure snelheid nauwelijks voor hem onderdeed. In de kwalificatie sloeg het beeld zelfs al om. Van de 23 bruikbare sessies in 2025 was Sainz twaalf keer sneller en Albon elf keer. Dat is geen groot verschil, maar het betekende wel dat Albon voor het eerst sinds zijn terugkeer bij Williams een volledig seizoen afwerkte zonder de kwalificatiestrijd overtuigend naar zich toe te trekken.

Bovendien zaten er verschillende weekenden tussen waarin Sainz een aanzienlijk voordeel had. Azerbeidzjan, Austin en Mexico springen eruit. Las Vegas leverde zelfs een extreem verschil op, al moet die sessie vanwege de enorme uitschieter voorzichtig worden geïnterpreteerd. Het algemene beeld bleef echter overeind: Sainz bleek direct een compleet andere maatstaf dan Albons eerdere Williams-teamgenoten.

De cijfers uit 2026 maakten het voor Albon mogelijk nog lastiger om de teams voor het uitkiezen te hebben. De Britse Thai was niet tevreden met de progressie van zijn werkgever, maar kijkend naar de onderlinge cijfers van 2026 begint hij een achterstand op Sainz op te bouwen. Door het grote aantal uitvalbeurten bij Williams zijn slechts vijf van de eerste elf Grands Prix echt zuiver te vergelijken wat betreft racepace. In vier daarvan was Sainz sneller. Alleen in Australië had Albon de betere mediane rondetijd.

Gemiddeld is Sainz in die vijf races 0,24 seconde per ronde sneller. Zelfs wanneer Monaco en Oostenrijk met de nodige kanttekeningen worden toegevoegd, blijft Sainz gemiddeld ongeveer 0,14 seconde per ronde in het voordeel. Dat is wezenlijk anders dan in 2025. Toen kon Albon nog wijzen op een uiterst klein gemiddeld voordeel. In 2026 is die voorsprong verdwenen en heeft Sainz de rollen omgedraaid.

Ook over één ronde is het patroon duidelijk. China valt buiten de vergelijking omdat er geen geldige kwalificatietijd van Albon beschikbaar is. Van de overige tien kwalificaties won Sainz er zeven. Albon was slechts drie keer sneller: in Australië, Monaco en Oostenrijk. Sainz won de duels in Japan, Miami, Canada, Barcelona, Silverstone, België en Hongarije. Gemiddeld bedraagt het verschil ongeveer negen honderdsten van een seconde in het voordeel van de Spanjaard.

Wellicht krijgen, onbedoeld, ook Albons jaren bij Red Bull achteraf een andere context. Zijn enorme achterstand op Verstappen werd destijds voornamelijk verklaard vanuit de uitzonderlijke kwaliteiten van de Nederlander en de moeilijk bestuurbare Red Bull. Dat zijn relevante factoren, maar de cijfers uit zijn verdere loopbaan maken het lastiger om Albons eigen aandeel volledig buiten beschouwing te laten.

Dat maakt de conclusie na anderhalf seizoen naast Sainz steeds lastiger te negeren: Albon heeft bij Williams jarenlang uitstekend geleken omdat zijn teamgenoten hem nauwelijks onder druk konden zetten. Nu hij opnieuw een ervaren en snelle coureur naast zich heeft, blijken zijn prestaties een stuk minder bijzonder dan de totaalcijfers suggereren.