Waarom de Nürburgring de gevaarlijkste baan ter wereld blijft

De grootste reden is simpel: de Nordschleife is nooit écht gemoderniseerd. Het circuit werd geopend in 1927 en grote delen van het originele ontwerp zijn nog altijd intact. Dat betekent smalle secties, minimale uitloopzones en vangrails die op sommige plekken slechts meters van de baan staan. Waar moderne circuits zijn ontworpen met veiligheid als prioriteit, is de Nordschleife gebouwd als pure uitdaging. Een kleine fout leidt hier niet tot grindbakken, maar vaak direct tot impact.

Met een lengte van ruim 20 kilometer is de Nordschleife het langste permanente circuit ter wereld. Coureurs krijgen te maken met meer dan 150 bochten, hoogteverschillen en constante variatie in snelheid. Die lengte maakt het circuit extreem moeilijk te leren. Er wordt vaak gezegd dat je honderden tot duizenden rondes nodig hebt om de baan écht te begrijpen. Daar komt bij dat veel bochten blind zijn. In sommige gevallen ziet een coureur pas op het laatste moment wat er achter een heuvel of bocht gebeurt.

De Nordschleife ligt midden in de Eifel, een gebied dat bekendstaat om zijn grillige weer. Het kan op één deel van het circuit droog zijn, terwijl het enkele kilometers verderop regent of mistig is. Dit zorgt voor extreem verraderlijke omstandigheden. Gripniveaus veranderen continu en zelfs ervaren coureurs worden hierdoor verrast.